Konuyu Açan
#1
Bir gelen kutusunu yapay zekâyla otomatik yanıtlamak kolay görünüyor; asıl zor kısım, hangi mesajın gerçekten otomatik gönderime uygun olduğuna karar vermek. Ben başlangıçta doğrudan yanıt göndermek yerine, sınıflandırma ve taslak hazırlama aşamalarını ayırmanın daha güvenli olduğunu düşünüyorum.
Örneğin akış şöyle kurulabilir: önce e-posta konu başlığına göre fatura, destek talebi veya genel soru olarak sınıflandırılır. Ardından model, yalnızca onaylı bilgi kaynaklarını kullanarak yanıt taslağı oluşturur. Son aşamada ise risk seviyesine göre karar verilir:
Bence güven puanını tek başına modelin beyanına bağlamak yerine, kaynak eşleşmesi ve mesaj türü gibi kurallarla birlikte değerlendirmek önemli. Ayrıca otomasyonun kendi gönderdiği mesajları yeniden işleme almasını önlemek için bir etiket veya ileti başlığı kontrolü eklemek gerekiyor.
Siz böyle akışlarda insan onayını hangi noktada devreye sokuyorsunuz; güven eşiğini nasıl belirliyorsunuz?
Örneğin akış şöyle kurulabilir: önce e-posta konu başlığına göre fatura, destek talebi veya genel soru olarak sınıflandırılır. Ardından model, yalnızca onaylı bilgi kaynaklarını kullanarak yanıt taslağı oluşturur. Son aşamada ise risk seviyesine göre karar verilir:
- Sık sorulan, cevabı kaynakta açıkça bulunan sorular için taslak otomatik hazırlanır.
- İade, hesap erişimi veya kişisel veri içeren mesajlar mutlaka bir çalışanın onayına düşer.
- Modelin emin olmadığı ya da kaynak bulamadığı durumlarda yanıt göndermek yerine “inceleme gerekli” etiketi eklenir.
Bence güven puanını tek başına modelin beyanına bağlamak yerine, kaynak eşleşmesi ve mesaj türü gibi kurallarla birlikte değerlendirmek önemli. Ayrıca otomasyonun kendi gönderdiği mesajları yeniden işleme almasını önlemek için bir etiket veya ileti başlığı kontrolü eklemek gerekiyor.
Siz böyle akışlarda insan onayını hangi noktada devreye sokuyorsunuz; güven eşiğini nasıl belirliyorsunuz?