Konuyu Açan
#1
Şöyle bir internet düşünün: Bir gezi planlarken ajanınız uçuşları ve otelleri karşılaştırıyor, sizin belirlediğiniz sınırın içinde rezervasyonu yapıyor; işiniz için de gerektiğinde kısa süreliğine bir tasarım aracına ya da veri servisine erişiyor. Her hizmete ayrı hesap açıp aylık abonelik ödemek yerine, ajan kullandığı özellik kadar ödeme yapıyor.
Bence bu model küçük ve bağımsız hizmetlerin önünü açabilir. Bir uygulamanın bütün özelliklerine aylık ücret vermek yerine, yalnızca işinize yarayan tek bir özelliği birkaç kez kullanırsınız. Üreticiler de “daha çok kullanıcıyı abone yapma” yerine, gerçekten işe yarayan sonuç sunmaya odaklanabilir.
Ama ajan cüzdanına ne kadar güveneceğiz? Harcama limiti koymak kolay; asıl mesele, bir hizmetin kaliteli olup olmadığını ve verdiğimiz iznin nerede başlayıp bittiğini anlayabilmek. Üstelik ajan ucuz olanı seçerken mahremiyet ya da güvenilirlik gibi daha zor ölçülen şeyleri gözden kaçırabilir.
Ben olsam önce her işlem için onay isteyen, sonra tercihleri öğrendikçe sınırlı yetki veren bir sistemle başlardım. Siz yapay zekâ ajanınıza hangi tür harcamaları emanet ederdiniz; yoksa son onay her zaman insanda mı kalmalı?
Bence bu model küçük ve bağımsız hizmetlerin önünü açabilir. Bir uygulamanın bütün özelliklerine aylık ücret vermek yerine, yalnızca işinize yarayan tek bir özelliği birkaç kez kullanırsınız. Üreticiler de “daha çok kullanıcıyı abone yapma” yerine, gerçekten işe yarayan sonuç sunmaya odaklanabilir.
Ama ajan cüzdanına ne kadar güveneceğiz? Harcama limiti koymak kolay; asıl mesele, bir hizmetin kaliteli olup olmadığını ve verdiğimiz iznin nerede başlayıp bittiğini anlayabilmek. Üstelik ajan ucuz olanı seçerken mahremiyet ya da güvenilirlik gibi daha zor ölçülen şeyleri gözden kaçırabilir.
Ben olsam önce her işlem için onay isteyen, sonra tercihleri öğrendikçe sınırlı yetki veren bir sistemle başlardım. Siz yapay zekâ ajanınıza hangi tür harcamaları emanet ederdiniz; yoksa son onay her zaman insanda mı kalmalı?