Konuyu Açan
#1
Geçenlerde yedekleme planlarını gözden geçirirken şunu fark ettim: “Yedek alınıyor” demek, gerektiğinde hizmeti hızlıca ayağa kaldırabileceğimiz anlamına gelmiyor. Özellikle veritabanı ve kullanıcı dosyaları ayrı ayrı yedekleniyorsa, geri dönüşte ikisinin aynı ana ait olmaması ciddi sorun çıkarabiliyor.
Bence en faydalı kontrol, yedekten izole bir test sunucusuna gerçekten dönmek. Yalnızca arşivin açıldığını değil; veritabanının içeri alındığını, uygulamanın açıldığını ve yüklenen dosyaların doğru kayıtlarla eşleştiğini de doğrulamak gerekiyor. Bu prova, eksik anahtarları, yanlış yedek yollarını ve unutulmuş servis ayarlarını üretim ortamı bozulmadan ortaya çıkarıyor.
Bir de yedeklerin tamamını aynı sunucuda veya aynı erişim hesabıyla tutmamak önemli. Sunucuya erişen bir saldırgan yedekleri de silebiliyorsa, yedek varmış gibi görünse de elde işe yarar kopya kalmayabilir. Çevrimdışı ya da değiştirilemez bir kopya bu riski azaltıyor.
Siz geri yükleme provasını ne sıklıkla yapıyorsunuz? En son testte beklemediğiniz hangi eksik çıktı?
Bence en faydalı kontrol, yedekten izole bir test sunucusuna gerçekten dönmek. Yalnızca arşivin açıldığını değil; veritabanının içeri alındığını, uygulamanın açıldığını ve yüklenen dosyaların doğru kayıtlarla eşleştiğini de doğrulamak gerekiyor. Bu prova, eksik anahtarları, yanlış yedek yollarını ve unutulmuş servis ayarlarını üretim ortamı bozulmadan ortaya çıkarıyor.
Bir de yedeklerin tamamını aynı sunucuda veya aynı erişim hesabıyla tutmamak önemli. Sunucuya erişen bir saldırgan yedekleri de silebiliyorsa, yedek varmış gibi görünse de elde işe yarar kopya kalmayabilir. Çevrimdışı ya da değiştirilemez bir kopya bu riski azaltıyor.
Siz geri yükleme provasını ne sıklıkla yapıyorsunuz? En son testte beklemediğiniz hangi eksik çıktı?